Wat een hotel eigenlijk koopt
Een hotelmanager koopt geen ijsbaan; die koopt een reden voor gasten om voor het hotel te kiezen, in het hotel te blijven en tijdens hun verblijf geld uit te geven. De ijsbaan moet vijf dingen doen: de gastbeleving verbeteren, aandacht genereren, bestedingen aan eten, drinken en andere voorzieningen in het hotel ondersteunen, zonder complexiteit functioneren voor een team dat geen ijsbaanpersoneel is, en de standaard van het merk weerspiegelen. Het hotel meet de bezetting in het rustige seizoen, de prijs die het kan handhaven en de besteding per gast, niet de toegangsinkomsten.
Waarom dat resultaat afhangt van het oppervlak
Omdat een hotel meestal niets in rekening brengt voor het schaatsen, zijn er geen ticketinkomsten te verliezen als het oppervlak tegenvalt. Dat klinkt als minder risico, maar is juist meer risico. Het volledige nadeel komt voor rekening van het merk. Een gast die de geadverteerde voorziening heeft geprobeerd en er niet van heeft genoten, koppelt die teleurstelling in een recensie aan het hotel, tijdens een verblijf waarvoor die gast een premium heeft betaald. De ijsbaan moest de ervaring naar een hoger niveau tillen; door een slecht oppervlak wordt de ijsbaan juist het onderwerp van de klacht in de recensie.
Wat regulier synthetisch ijs een hotel kost
Een zacht oppervlak met hoge wrijving laat een gast na een paar rondjes vermoeid en teleurgesteld achter, wat in een luxe omgeving geen kleine misser is, maar een afbreuk aan het merk. En omdat een hotelteam geen ijsbaanpersoneel is, wordt een oppervlak dat voortdurend ingrijpen vereist, of waarop schaatsijzers binnen één sessie bot worden, ongemerkt een steeds minder aantrekkelijke voorziening, totdat het eerder een last dan een attractie is. De standtijd van de snede hangt er altijd van af dat schaatsen op het ijs of op rubberen matten blijven; harde vloeren of asfalt verpesten een snede snel. Het eerste wat een gast ziet, is de boarding, dus een ijsbaan die er op een premium binnenplaats goedkoop uitziet, heeft al gefaald voordat iemand schaatst.
Waarom Glice-kwaliteit het oplevert
Glice is zo ontwikkeld dat een gast soepel glijdt en van de ervaring geniet, terugkomt naar de bar en positief over het hotel praat in plaats van negatief. Schaatsen die urenlang scherp blijven, betekenen dat een klein hotelteam de voorziening daadwerkelijk kan runnen, mits de schaatsen op het ijs of de rubberen matten blijven, want een harde vloer of asfalt maakt de snede snel bot. De presentatie, de baanomranding en het oppervlak kunnen worden afgestemd op een premium-locatie. Dezelfde aandacht voor detail geldt voor de schaatsen zelf, want zelfs een perfect oppervlak stelt de gast teleur als de schaats oncomfortabel zit. De prestaties worden onafhankelijk gemeten door Fraunhofer, wat belangrijk is wanneer een merk zijn naam aan de ervaring verbindt.
Elk detail, verzorgd
Voor een hotel zijn de glijprestaties slechts een deel van wat het koopt; wat een merk echt wil, is dat alles wordt geregeld. Hier komt de Zwitserse cultuur van uitmuntendheid van Glice van pas: de kwaliteit van de schaatsijzers, het comfort van de schaatsen, het gemak van FlatPack-opslag die tussen de seizoenen kan worden ingeklapt en opgeborgen, en de uitstraling van de boarding. Elk detail is doordacht, zodat de aanschaf en exploitatie van de voorziening zorgeloos verlopen. Voor een hotel dat zijn naam aan de ervaring verbindt, is de zekerheid dat elk detail is geregeld vaak evenveel waard als het oppervlak zelf.
De premium, en waarom deze zichzelf terugverdient
Glice kost ongeveer 20 tot 30% meer dan regulier synthetisch ijs, en voor een hotel kan de premium het best worden afgemeten aan bezette kamernachten. Neem het eigen kamertarief van het hotel en vraag hoeveel extra bezette nachten de voorziening tijdens een zwak seizoen hoeft op te leveren voordat de premium is terugverdiend. Voor de meeste luxe hotels is dat aantal klein, omdat één goed ondersteund rustig weekend meer omzet oplevert dan de volledige premium voor het oppervlak. Elke factor staat op zichzelf: de gastbeleving, de bestedingen in het hotel en de merkbescherming zijn elk afzonderlijk meestal voldoende om dit te rechtvaardigen.
Een eerlijke toegeving
Er bestaat geen geverifieerde benchmark voor hotelbezetting of tariefstijging die specifiek is voor Glice, dus bij een echte beslissing moet elk cijfer van het hotel zelf afkomstig zijn en via het bovenstaande mechanisme worden doorgerekend, in plaats van uit een kop te worden overgenomen. Bovendien is een ijsbaan niet voor elke accommodatie geschikt: zonder voldoende ruimte, vraag die naar het rustige seizoen kan worden verschoven of een horeca-aanbod dat daarvan kan profiteren, is het rendement lager.
Kortom
Een hotelijsbaan verkoopt ervaring, bezetting en merk, geen tickets, dus een teleurstellend oppervlak kost reputatie in plaats van toegangsbewijzen, en dat is de duurdere valuta. De onafhankelijk gemeten kwaliteit van Glice beschermt de gastbeleving die een klein team daadwerkelijk kan runnen, en de premium wordt meestal terugverdiend door een handvol extra bezette kamernachten in een rustig seizoen.