1. Onderinvesteren in oppervlaktekwaliteit
De eerste fout is het oppervlak te behandelen als de plek om geld te besparen. Een zacht oppervlak met hoge wrijving zorgt ervoor dat schaatsers ploegen in plaats van glijden, vermoeit hen en maakt hun messen bot. En omdat ongeveer 80% van de bezoekersaantallen afhangt van mensen die plezier hebben, ontneemt een slecht oppervlak ongemerkt het plezier waarvan de hele ijsbaan afhankelijk is. Het is bovendien het enige dat na de opening niet kan worden verholpen zonder het te vervangen.
2. Niemand is eigenaar van de ijsbaan
Een ijsbaan heeft een leider nodig die er de volledige verantwoordelijkheid voor neemt en ermee omgaat alsof de baan van hemzelf is. Zonder iemand die verantwoordelijkheid draagt voor het resultaat, verslappen de normen, stagneren beslissingen en wordt niemand ter verantwoording geroepen als er iets misgaat. Het duidelijkste teken dat een ijsbaan zal slagen, is iemand die er oprecht om geeft dat dit gebeurt.
3. Geen protocol voor gebruik en onderhoud
Een oppervlak dat niet op de juiste manier wordt gereinigd en onderhouden, gaat achteruit: het wordt grijsachtig, de naden worden zichtbaar, het biedt weerstand onder de schaatsen en maakt schaatsijzers sneller bot. Een ijsbaan heeft een schriftelijk gebruiks- en onderhoudsprotocol nodig, plus de producten om dit uit te voeren, en dat protocol moet vanaf de eerste dag worden gevolgd. Zonder zo'n protocol gaat zelfs een goed oppervlak geleidelijk achteruit.
4. Geen slijpprotocol
Schaatsijzers moeten volgens een vast schema worden gecontroleerd en geslepen, niet alleen wanneer iemand eraan denkt. Dat betekent een protocol, regelmatige controles en opnieuw slijpen, en personeel dat is opgeleid om dit protocol te volgen. Hoe lang een schaatsijzer scherp blijft, hangt er ook van af of de schaatsen op het ijs of op rubberen matten blijven; harde vloeren of asfalt maken een schaatsijzer snel bot. Een ijsbaan die schaatsijzers bot laat worden, bezorgt elke schaatser een slechte ervaring en geeft vervolgens het ijs de schuld.
5. Personeel dat niet is opgeleid of geen beroepstrots heeft
Apparatuur runt geen ijsbaan; mensen doen dat. Personeel dat niet is getraind in de protocollen, of dat niet begrijpt waarom ze ertoe doen, zal ze overslaan, en personeel dat niet trots is op de ijsbaan laat de normen verslappen. De oplossing is training die het waarom uitlegt, niet alleen het hoe, en een cultuur waarin de ijsbaan wordt beschouwd als iets om trots op te zijn.
6. Oncomfortabele schaatsen
Al het andere kan perfect zijn, maar als de schaatsen oncomfortabel zijn, zullen mensen er niet van genieten, en het is een van de eenvoudigste dingen om goed te doen. Niemand wil een uur doorbrengen in een schoen die pijn doet, en een slechte ervaring met de schaats wordt de ijsbaan aangerekend. Comfortabele, goed passende schaatsen zijn geen detail.
7. Goedkope schaatsen
Bij goedkope schaatsen wordt vooral bespaard op de kwaliteit van het ijzer, en een ijzer van lage kwaliteit wordt sneller bot, waardoor de schaatser sneller zijn of haar scherpte verliest en de slijplast toeneemt. Wat de kwaliteit van het ijzer ook is, ijzers gaan alleen mee zolang schaatsen op het ijs of op rubberen matten blijven; harde vloeren of asfalt verpesten ze snel. Een kleine besparing op de vloot leidt ongemerkt tot hogere kosten door botte ijzers en teleurgestelde schaatsers.
8. Een dasher board dat functioneel oogt, niet premium
De boarding vormt het frame van de ijsbaan en is het eerste wat mensen zien wanneer ze erop af lopen. Mensen hechten tegenwoordig waarde aan uitstraling en beleving en willen dat het moment de moeite waard is om te delen. Een boardsysteem dat er slechts functioneel uitziet, doet daarom de hele locatie tekort. De vraag is of het er aantrekkelijk en premium uitziet en of het de ruimte naar een hoger niveau tilt.
9. Geen ambiance
Een ijsbaan is een ervaring, niet alleen een oppervlak. De juiste decoratie, verlichting en muziek zijn wat een functionele ijsbaan verandert in een plek waar mensen willen zijn en naar terug willen komen. Sla de ambiance over en zelfs een goede ijsbaan voelt vlak aan.
10. Te weinig marketing en PR
Een ijsbaan waar niemand van weet, blijft leeg, en een lege ijsbaan trekt niemand aan, omdat mensen zich aangetrokken voelen tot een ijsbaan vol anderen die plezier hebben. Marketing en PR zijn geen extra's zodra de ijsbaan is gebouwd; ze zetten een goed oppervlak om in bezoekersaantallen. Als ze te weinig budget krijgen, worden de cijfers uit het plan nooit werkelijkheid.
11. De verkeerde locatie
Een ijsbaan zonder natuurlijke passantenstroom, of zonder sfeer om mensen aan te trekken, begint met een achterstand die geen enkel oppervlak kan overwinnen. De beste locaties hebben mensen die voorbijlopen en een ambiance die hen doet stoppen. Kies de verkeerde locatie en al het andere moet twee keer zo hard werken.
12. Geen goed opslagsysteem
Een ijsbaan die elk seizoen wordt opgebouwd en afgebroken, heeft een speciaal daarvoor ontwikkeld opslagsysteem nodig. Als de baan geïmproviseerd en onprofessioneel wordt ingepakt, kost het seizoen na seizoen meer arbeidsuren om alles in en uit te pakken, meer vrachtwagenruimte voor het vervoer en meer ruimte voor de opslag. Het juiste opslagsysteem bespaart dat allemaal ongemerkt.
13. Een leverancier zonder een cultuur van excellentie
Zelfs een goede ijsbaan die door een goed team wordt gerund, heeft een leverancier nodig die er standaard voor zorgt dat de klant alles heeft wat nodig is om te slagen. Een leverancier zonder die ingebakken cultuur van excellentie laat hiaten ontstaan, reageert traag en behandelt de verkoop als het einde in plaats van het begin. Waar geen lokaal team is en geen hulp wordt geboden wanneer er iets misgaat, worden kleine problemen blijvende problemen.
De rode draad
Merk op hoe weinig hiervan over het oppervlak zelf gaat. Een ijsbaan is geen apparatuur; het is een ervaring waar mensen voor kiezen om naar terug te keren, en de baan slaagt of faalt door eigenaarschap, protocollen, mensen, schaatsen, uitstraling, sfeer, marketing, locatie, logistiek en de leverancier erachter. Een ijsbaan zonder zorg en levendigheid is als een sportschool die technisch is uitgerust maar smerig en ongezellig is, en de bezoekers van vandaag, die een echt goede ervaring verwachten, gaan gewoon ergens anders heen.
Kortom
IJsbanen van synthetisch ijs falen zelden vanwege het oppervlak. Ze falen door onderinvestering in de baan, doordat niemand verantwoordelijk is voor de ijsbaan, door ontbrekende bedrijfs-, onderhouds- en slijpprotocollen, door ongetraind personeel, slechte schaatsen, goedkoop ogende boarding, een gebrek aan sfeer, zwakke marketing, de verkeerde locatie, het ontbreken van een opslagplan of een leverancier zonder een cultuur van excellentie. Het oppervlak goed krijgen is noodzakelijk maar niet voldoende; de rest maakt er een ijsbaan van die werkt.
