Waarom een gemeentelijke ijsbaan Glice-kwaliteit nodig heeft

Wat een gemeente werkelijk koopt

Een gemeenteraad koopt niet echt een oppervlak. Hij koopt een goed gebruikte openbare voorziening waar inwoners van genieten, over praten en trots op zijn, en die de gemeente in een goed daglicht stelt. Omdat de voorziening openbaar is, wordt de ervaring publiekelijk beoordeeld: een goede ijsbaan wordt een bron van lokale trots, en een teleurstellende baan leidt tot klachten die inwoners luid en herhaaldelijk uiten.

Waarom dat resultaat afhangt van het oppervlak

De bezoekersaantallen van een openbare ijsbaan bestaan ruwweg uit 20% voorbijgangers, 30% herhaalbezoeken en 50% mond-tot-mondreclame, dus ongeveer 80% ervan hangt af van mensen die plezier hebben. Een oppervlak dat schaatsers vermoeit en frustreert, ondermijnt dat. Een lege ijsbaan of een ijsbaan met ontevreden bezoekers trekt niemand aan, omdat inwoners juist worden aangetrokken door een ijsbaan vol mensen die plezier hebben. De andere inkomsten van de ijsbaan, reclame op de boarding, vormen een weerbestendige, stabiele inkomstenbron waarop een gemeente jaar na jaar kan rekenen. Ook die inkomsten hangen hiervan af: adverteerders willen zichtbaar zijn bij een ijsbaan die geliefd is bij de inwoners, niet bij een ijsbaan waarover zij klagen.

Wat gewoon synthetisch ijs een gemeente kost

Op een slecht oppervlak moeten schaatsers ploegen en raken ze vermoeid. Ze komen niet terug en bevelen de ijsbaan niet aan, waardoor de 80% van de opkomst die op plezier berust stilletjes instort. Daarna volgen de gevolgen voor de reclame: een adverteerder die verbonden is aan een ijsbaan met een slechte lokale reputatie, haakt na het eerste seizoen af, en een vervangende adverteerder vinden is bijna onmogelijk. Het ergste is dat de mislukking openbaar is. Als een gemeente investeert in een ijsbaan waar inwoners niet van genieten, is dat duidelijk zichtbaar en krijgt de gemeenteraad het te horen.

Waarom Glice-kwaliteit het oplevert

Glice is ontworpen zodat schaatsers glijden in plaats van ploegen, en dat is wat een ijsbaan verandert in een volle, blije, veelbesproken voorziening, het soort waar een gemeente trots op is en waar adverteerders gezien willen worden. De prestaties daarachter worden onafhankelijk gemeten door Fraunhofer, wat belangrijk is voor een publieke instantie die de keuze moet verantwoorden. Het resultaat is de uitkomst die een gemeenteraad eigenlijk wilde: een ijsbaan die wordt gebruikt, gewaardeerd en verdedigbaar is.

Hoe schrijft u een aanbesteding waarmee u gelijkwaardige aanbiedingen vergelijkt?

Overheden kopen via aanbestedingen, en een aanbesteding is slechts zo goed als haar criteria. Vraag om een prijs en een dikte, en u krijgt het goedkoopste oppervlak, want dat is alles wat u hebt gemeten, en het goedkoopste oppervlak is precies het oppervlak dat de ijsbaan leeg laat lopen. Een eerlijke aanbesteding specificeert de zaken die daadwerkelijk het resultaat bepalen: wrijving, indeuking en slijtage, elk met zijn testomstandigheden en een onafhankelijke bron; het verbindingssysteem en de norm waarnaar de panelen zijn bewerkt; een onderhouds- en trainingsprogramma; en lokale ondersteuning. Zo geschreven beloont de aanbesteding het oppervlak dat de ijsbaan zal vullen in plaats van het oppervlak dat op papier het goedkoopst lijkt, en het beschermt de gemeente wanneer het besluit ter discussie wordt gesteld.

De premium, en waarom deze zichzelf terugverdient

Glice kost ongeveer 20 tot 30% meer dan regulier synthetisch ijs, en elke kostenpost die ontstaat doordat voor mindere kwaliteit wordt gekozen, staat op zichzelf. Alleen al de slijpkosten kunnen dit rechtvaardigen, op voorwaarde dat schaatsen op het ijs of op rubberen matten blijven, omdat harde vloeren of asfalt de scherpte snel aantasten. Hetzelfde geldt voor de bezoekersaantallen en mond-tot-mondreclame die door een slecht oppervlak verloren gaan. En voor de reclame-inkomsten die een onpopulaire ijsbaan niet kan behouden. Elk van deze punten afzonderlijk is meestal voldoende om de premium binnen één seizoen terug te verdienen, en als de plannen veranderen, behouden gebruikte Glice-panelen een hoge restwaarde.

Een eerlijke toegeving

Er bestaat geen onafhankelijke gemeentelijke benchmark die een precies bezoekersaantal aan het verschil koppelt, dus een gemeenteraad moet deze argumenten toetsen aan het eigen verzorgingsgebied en de eigen verwachtingen, in plaats van aan een opvallend cijfer. En de baan is noodzakelijk, maar niet voldoende: een geweldige ijsbaan zonder onderhoudsroutine, met ongetraind personeel of zonder marketing zal het nog steeds moeilijk hebben. Daarom is de pagina Waarom synthetische ijsbanen falen minstens zo belangrijk als deze.

Kortom

Een gemeente koopt publieke trots en bezoekersaantallen, die grotendeels afhangen van mensen die genieten van de ijsbaan. Regulier synthetisch ijs levert dat plezier zelden op, en het falen is publiekelijk zichtbaar. De onafhankelijk gemeten kwaliteit van Glice beschermt de bezoekersaantallen, de reclame en de reputatie van de stad, en elk van die aspecten – slijpen, bezoekersaantallen of reclame – betaalt gewoonlijk de premium binnen één seizoen terug. De kostenberekening voor messen gaat ervan uit dat schaatsen op het ijs of rubberen matten blijven; harde vloeren of asfalt beschadigen een snede snel.